O to link pod którym znajdziecie informacje na temat tegoż świństwa, a teraz parę zdań ode mnie. A mianowicie jeśli to przejdzie i zostanie podpisane duża część serwisów zostanie zablokowanych za łamanie praw autorskich nie wspominając o forach. Na dzień dzisiejszy ponad połowa for posiada dział download, na którym bez problemów po rejestracji na forum można zobaczyć link i pobrać film/grę/program itd, więc i one padną ofiarą ACTA, a co z filmikami z gier kręconymi przez użytkowników chodzi mi tu o różne serie Let's play oraz poradniki. Według tego co przeczytałem one również pójdą pod ostrzał.

Najgorsze w tym wszystkim jest to że wszystko dzieje się za naszymi plecami, gdyby nie parę wycieków nie wiedzielibyśmy że takie coś jak ACTA istnieje na papierze i ocenzuruje internet. A więc jestem na NIE dla ACTA. Jeżeli my się postawimy oni nic nie będą mogli z tym zrobić!

Bardzo dużo rzeczy dzieje się w moim życiu przez co nie mogłem pisać regularnie wpisów i ponownie porzuciłem prowadzenie bloga, chciałem zmienić blog na audiobloga niestety nie powiodło się. A tyle rzeczy jest o których można by pomówić.

Na szczęście wracam z nową porcją informacji na najróżniejsze tematy, więc zapraszam. Wpisy powinny pojawiać się w liczbie dwóch na tydzień, choć to nie będzie reguła.

Zapraszam.

Dzień wolny. Ledwo wstałem a już mi się niechcę... Czy to oznaka lenistwa? Najprawdopodobniej tak, ale nie o tym ja chciałem pisać. W Anglii mieszkam na hostelu przylegającym do firmy w której pracuję co jest jeszcze bardziej irytujące niż innym może się wydawać. Nawet jeśli chciałbyś/abyś spóźnić się to nie da rady bo mieszkasz zaledwie czterdzieści metrów od pracy. Nie pójdziesz to zaraz będziesz słyszał/ała przez głośniki zamieszczone na korytarzach że wzywają cię do biura, a tam trzeba się będzie tłumaczyć dlaczego nie poszedłeś/łaś do pracy. Jak nie znajdziesz dobrej wymówki to dostaniesz ostrzeżenie, po trzech takich żegnaj praco.

Na hostelu można spotkać ludzi z całej polski jak i z Litwy oraz Bułgarii, o ironio najgorsi są nasi rodacy, którzy zostawiają po sobie naprawdę ogromny syf. Mniej więcej co każdy piątek organizowane jest karaoke a w sobotę dyskoteka. Dzięki czemu w niedzielę strach wejść do ubikacji taki tam jest nieogar. Ja nawet nie muszę czekać do piątku by słyszeć muzykę bo gdy wrócę z pracy pod wieczór piętro wyżej zaczynają puszczać te swoje przeboje i tak do godziny dwunastej w nocy. W każdym pokoju są łóżka na sześć osób, a pokoje nie są jakieś ogromne bo mają zaledwie osiem metrów na cztery. Na trzy osoby przypada jedna mała lodówka. Nie można mieś w pokoju telewizora, mikrofali itd. Ich tłumaczenie dlaczego nie można mieć tego w pokoju brzmi: Bo nie.

Gdy chcę coś zrobić sobie do jedzenia ciepłego muszę wywędrować z hostelu i udać się do Socialroom gdzie znajduję się kuchnia to jakieś trzydzieści metrów, no ale idz sobie tam z tymi wszystkimi garami...

Teraz tylko czekam z utęsknieniem aż zbiorę wystarczjącą ilość pieniędzy by móc bez żadnych przeszkód iść wynająć sobie mieszkanie z dala od tego zgiełku i masy ludzi skoncentrowanych w jednym miejscu.

Witam

Bardzo długo niczego nie pisałem, nie będę się tłumaczył brakiem wolnego czasu tylko mym lenistwem. Wiele rzeczy mam wam do powiedzenia i nie wiem nawet od czego zacząć. Może przede wszystkim od tego że postaram się zmienić jak najszybciej szatę graficzną bloga bo już nadszedł na to najwyższy czas, skombinuje dodatkowo małą niespodziankę na święta, ale to jeszcze mam czas i nic więcej nie wyjawię.

Przejdę teraz do głównego wątku tego postu, czyli o Anglii. Mieszkam już w Anglii blisko dziewięć miesięcy. Szczerze myślałem że mój świat mocno się zmieni, ale na lepsze a jest tak jak zawsze, coraz więcej problemów, które wymagają natychmiastowego rozwiązania, bo już nadchodzą następne wielkimi krokami. Tutaj liczy się tylko jedno kasa, a żeby ją mieć to praca - dom, praca - dom... i tak bez końca, gdy nadejdzie dzień wolny od pracy to nie wiem co ze sobą począć w Polsce zawsze się coś wykombinowało a tu, tylko i wyłącznie nuda. Poznałem mnóstwo ludzi pozytywnych i negatywnych, choć więcej jest tych pierwszych co mnie bardzo cieszy.

Jak na razie nie byłem jeszcze w Londynie choć to już tylko kwestia czasu kiedy tam trafię, odwiedziłem Cambright tylko w małej cząsteczce a już jestem nim zachwycony. Sami anglicy to naprawdę inna kultura. Jeśli spytasz się kogo kolwiek czy mógłby ci pomóc bo nie możesz znaleść jakiejś ulicy czy budynku to jak najbardziej ci pomogą, nawet jak byś poprosił/ła czy mógłby zaprowadzić to też to zrobią. W sklepie nie doświadczycie po wejściu ciszy tylko radosne powitanie, każdego klienta traktują tu jak króla, bądź królową. Ostatnio miałem właśnie przygodę w sklepie Argos, gdzie spytałem się czy dana nawigacja ma polski język, pani za ladą poinformowała mnie że nie wie, ale zaraz otworzą jedno pudełko z nawi by sprawdzić czy jest do wyboru wersja polsko języczna. Czekałem niecałe pięć minut po czym ta sama pani podchodzi do mnie i informuje mnie że instrukcja w której jest napisane jakie są dostępne języki jest specjalnie zaplombowana i nie może jej otworzyć ale dzwoniła do firmy produkującej nawi i się spytała czy jest to co ja chcę, okazło się że jest. Byłem pod prawdziwym wrażeniem że pofatygowała się dzwonić do firmy produkującej nawi tylko po to by spełnić moją prośbę. To się nazywa obsługa klienta, nie to co w Polsce... Na wstępie najchętniej by powiedział: Czego?, Nie wiem..., i najlepiej: Kup i wypad!

Pozdrowienia z Anglii dla: 7in, latajacy_talerz, radzido

Wszystkiego Naj!

Wiele już dni upłyneło od wyjazdu z Polski. Początkowo wogóle nie odczówałem jakiej kolwiek tęsknoty związanej z domem. Dziś przypomina mi się miasto, w którym mieszkałem od urodzenia i znam prawie tak dobrze jak własną kieszeń, ludzi spotykanych co dziennie na ulicy no i przede wszystkim rodzinę. Nigy jakoś w szczególny sposób nie przywiązywałem większej uwagi do otoczenia a tu taki myk.

Najciekawsze w tym wszystkim jest to że przypomina się człowiekowi jego dzieciństwo. O nie których wydarzeniach z młodszych lat całkiem zapomniałem a tu nagle duża część z nich sama odtwarza się w głowie i to w najmniej spodziewanych momentach. Kiedyś zawsze chciałem być starszy by móc więcej, ale dziś chciałbym wrócić do tych młodych lat kiedy mogłem znacznie mniej ale jakoś byłem bardziej szczęśliwy. Śmiałem się tak aż łzy leciały z oczu, a teraz? Nie pamiętam kiedy ostatni raz śmiałem się tak serdecznie.

Od ostatniego wpisu mineło sopro czasu, nawet więcej niż sporo. Czasu znowu przybyło nie dużo ale zawsze, dzięki czemu bez jakiego kolwiek problemu mogę prowadzić dalej bloga. Mam wiele ciekawych pomysłów na wpisy i mam nadzieję że w najbliższym czasie po kolei będe je dodawał.

Nie stety w Polsce już nie mieszkam tylko pracuję w Anglii i nie posiadam lapa a zwłaszcza internetu nie będę zamieszczał tak często wpisów jak kiedyś mi się to zdarzało, ale zawsze jakaś tam nadzieja jest że już nie długo lap będzie i kiedyś tam internet.

Wypadał by również czas na zmianę wyglądu bloga, ale do tego jeszcze daleko.

No to życzę: Have a nice day